2010-Δύο ξεχωριστές αναβάσεις στις Άλπεις και μία υπέροχη βραδυά στον ορειβατικό

image_pdfimage_print

ΧΕΙΜΕΡΙΝΉ ΕΠΑΝΆΛΗΨΗ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΝΉΣ ΟΡΘΟΠΛΑΓΙΆΣ ΤΗΣ DRU ΣΤΙΣ ΆΛΠΕΙΣ ΤΟΝ ΜΆΡΤΙΟ

 

Έγινε η επανάληψη της θρυλικής βορεινής ορθοπλαγιάς της Dru και μάλιστα χειμερινή. Μετά από μια ανεπιτυχή προσπάθεια στις αρχές Μαρτίου, όπου ανεβαίνουν μέχρι περίπου τα μισά της διαδρομής, αλλά υποχωρούν λόγω κρύου, οι Δημήτρης Δασκαλάκης και Θωμάς Κυτίπης, επιστρέφουν πάλι στις 10 Μαρτίου.

Την πρώτη μέρα φτάνουν μέχρι τη μέση, κάνουν bivouac και ολοκληρώνουν τη διαδρομή αργά την άλλη μέρα Πέμπτη 11 Μαρτίου. Μετά από ένα ακόμα bivouac, οι δυο αναρριχητές επιστρέφουν στις 12 Μαρτίου στη κοιλάδα. Σημειώνεται ότι η χειμερινή δυσκολία της διαδρομής είναι Μ6 (με πολλές σχοινιές Μ5) και σχεδόν όλη έγινε ελεύθερα. Πρόκειται για την πρώτη ελληνική επανάληψη.

ΜΟΝΑΧΙΚΉ ΕΠΑΝΆΛΗΨΗ ΤΗΣ CECCHINEL-NOMINÉ ΣΤΙΣ ΆΛΠΕΙΣ ΤΟΝ ΜΆΙΟ

Μία σπουδαία επανάληψη στις Άλπεις και μάλιστα μοναχική, από τον Δημήτρη Δασκαλάκη. Επaνέλαβε τη κλασική Cecchinel-Nominé (παραλλαγή Boivin – Valencant) TD+, 900μ. (η τυπική βαθμολογία δεν εκφράζει την ουσιαστική δυσκολία) και συνέχισε ως τη κορφή του Mt. Blanc στα 4808μ. συμπληρώνοντας 1500μ. συνολικής ανάβασης σε 13 ώρες.

Η προσπάθεια ξεκινά τη Τετάρτη 26 Μαίου από τη Midi, απ’ όπου γίνεται η πρόσβαση με σκι μέχρι το Bivouac de la Fourche κι από εκεί ο Δημήτρης ανοίγει βήματα μέχρι το Col Moore. Λίγο μετά τα μεσάνυχτα, ξεκινά, φτάνει στη βάση της διαδρομής στις 4 το βράδυ, ξεκινά το σκαρφάλωμα και στις 5 το ξημέρωμα είναι κάτω από τις δυσκολίες. Έχει μαζί του ένα 30μετρο σχοινί 6χιλ. το οποίο και χρησιμοποιεί για τοπική ασφάλεια (σε ένα κάθετο κομμάτι 5+, Α1, που το βρίσκει όμως γεμάτο πάγο με δυσκολία WI5+, A1). Μετά ακολουθεί μια σχοινιά 75ο και στο τέλος τρεις σχοινιές 75-80ο της παραλλαγής των Boivin – Valencant.

Τελικά ο Δημήτρης βγαίνει στη κορφή του πιλιέ, συνεχίζει -βρίσκοντας σχετικά μέτριες συνθήκες, χιόνι σχεδόν ως το γόνατο- και φτάνει στη κορφή του Mt Blanc στις 5 το απόγευμα, Πέμπτη 27 Μαίου. Μετά κατεβαίνει με τα σκι μέχρι το Grand Mullet και εν συνεχεία με τα πόδια ως το Chamonix, στο οποίο φτάνει στις 11 το βράδυ, κλείνοντας έτσι μια 30άωρη συνολικά προσπάθεια. Μια πραγματικά σημαντική ανάβαση. Η κλασσική αυτή αποτελούσε για χρόνια ένα ανομολόγητο έρωτα για μια απλησίαστη ερωμένη για τους καλύτερους Έλληνες ορειβάτες.

Η ΚΑΛΎΤΕΡΗ ΠΡΟΒΟΛΉ ΚΑΙ ΜΆΖΩΞΗ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΊΑΣ ΕΠΟΧΉΣ ΣΤΟΝ ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΌ ΤΟΝ ΙΟΎΝΙΟ

Έρχεται ο Δημήτρης από την Ελβετία και έχοντας προσυνεννοηθεί κάνει προβολή στον ορειβατικό, όπου μαζεύονται μια τριανταριά φίλοι, οι περισσότεροι παλαιοί μαθητές της σχολής ορειβασίας του σωματείου, που είναι μέλη και έχουν επαφή με τον ορειβατικό. Η προβολή είναι πολύ καλή, με εξαιρετική αφήγηση και περιγραφικότατη στις λεπτομέρειες, καθώς και στις οδηγίες περί Άλπεων που ακολουθούν μετά την προβολή.

Σημειώνεται ότι ο Μήτσος έχει εμφανισθεί στον ορειβατικό και ξυρισμένος και μάλιστα επιμελώς. Ακολουθεί το κλασσικό κάλεσμα του Δημήτρη προς όλους να τον επισκεφθούν στην Ελβετία για να φιλοξενηθούν στον καναπέ, που είδαν προηγουμένως στην προβολή και να πάνε για σκαρφάλωμα παρέα.

Στη συνέχεια η παρέα ακολουθεί τα «εθίματα» και μετακομίζει στον Σάββα για σουβλάκια και μπύρες, όπου λαμβάνουν χώρα τα δέοντα. Για να αποβεί και πρακτικώς ωφέλιμη η συνάντηση, διοργανώνεται με πρωτοβουλία της Αριστέας και της Ζέττας ρεφενές για το γνωστό κονάκι του ορειβατικού κάτω από το αναρριχητικό πεδίο της Βαράσοβας, που κάποτε αγόρασε σαν πρόεδρος ο Μαρτζούκος και εδώ και κανα χρόνο φτιάχνει ο Τίτος και συνεχίζει ασυγκράτητος, ξεπερνώντας κάθε προσδοκία. Ο ρεφενές στο τραπέζι αποδίδει 210 ευρώ. Μακάρι και άλλα τέτοια και ένα μπράβο για τις αναβάσεις καθώς και ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Δημήτρη Δασκαλάκη, που έκανε μία εξαιρετική προβολή, δίνοντας αφορμή για ωραία μάζωξη μετά από καιρό.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

1 × four =